Hammes Hees Nijmegen

Huize de Laarhoek. plak en knipselverzameling

Het landgoed Heyendaal
Het landgoed Heyendaal heeft een lange historie: de naam ‘Heyingendael’ duikt al op in een schepenakte uit 1532. In de tweede helft van de 17de eeuw werd er een boerderij op het landgoed gebouwd en rond 1700 liet toenmalig eigenaar Jacob van der Heyden hier een huis met kelders tegenaan bouwen.
Nadat Heyendaal vanaf 1705 vele malen van eigenaar was gewisseld, kwam het in 1734 in handen Adam Jacob Smits, toentertijd Nijmeegs burgemeester. Smits kocht enkele belendende stukken heidegrond aan, die hij aan het landgoed toevoegde. Op grote gedeelten van Heyendaal liet hij bossen aanplanten, waarvan een deel bestond uit sterrenbossen: bossen met paden die vanuit alle richtingen op één punt uitkwamen en zo een ster vormden. In 1758 breidde de volgende eigenaar, Steven Adriaan graaf van Welderen, het landgoed nog verder uit.
Heyendaal bereikte zijn grootste omvang aan het begin van de 20ste eeuw. Het had toen een oppervlakte van ongeveer 67 hectaren en omvatte grofweg het gebied dat is gelegen tussen de huidige Kapittelweg, Heyendaalseweg, Houtlaan en Sint Annastraat.
Op 25 april 1912 werd het landgoed aangekocht door margarinefabrikant Frans Jurgens uit Oss. Hij liet in 1912-1914 een nieuw landhuis bouwen op enkele honderden meters afstand van het oude huis Heyendaal. Het oude landhuis – het tegenwoordige ‘Oud-Heyendael’ aan het eind van de René Descartesdreef -, dat in 1889 door een ingrijpende verbouwing zijn huidige vorm had gekregen, werd woonruimte voor het personeel.
Rondom het nieuwe huis Heyendaal werd een tuin in Engelse landschapsstijl aangelegd, met uitgestrekte gazons en her en der een grote boom, die vanuit elders was overgeplant. In de omliggende bossen op het goed liet Jurgens duizenden rododendrons planten teneinde de wildstand te verbeteren. Jagen was namelijk zijn favoriete bezigheid.
In mei 1949 verkochten de erven Jurgens het landhuis plus 23 hectaren grond aan de Sint-Radboudstichting, die haar oog op het landgoed had laten vallen voor de bouw van de Katholieke Universiteit. Ruim een jaar later, op 21 december 1950, ging de eerste schop in de grond voor de bouw van de Medische faculteit en het Sint-Radboudziekenhuis. Binnen enkele jaren verrezen de eerste grootschalige, moderne gebouwen in de achtertuin van huize Heyendaal.
In 1962 werden ook de resterende 44 hectaren grond van het landgoed aan de Sint-Radboudstichting verkocht. Deze aankoop stelde de stichting in staat om vrijwel de gehele universiteit op Heyendaal te concentreren en de bebouwing van het landgoed werd in de volgende decennia dan ook onverminderd voortgezet. In hoog tempo verdwenen hierdoor veel sporen van het eens zo uitgestrekte en bosrijke landgoed.
Toch zijn er tot op heden nog onderdelen van het landgoed bewaard gebleven, waaronder in de eerste plaats beide landhuizen uit respectievelijk het begin van de 18de en de 20ste eeuw. Andere overblijfselen zijn de bosgebieden tussen de René Descartesdreef en de Houtlaan, enkele oude laanstructuren (onder andere de René Descartesdreef en het Scaligerpad), de grote ligweide nabij huis Heyendaal en natuurlijk de vele rododendrons.
Huize Heyendaal
In 1912 werd het eeuwenoude landgoed Heyendaal aangekocht door margarinefabrikant Frans Jurgens uit Oss, met de bedoeling er met zijn gezin te gaan wonen. Aangezien het reeds bestaande landhuis – het huidige ‘Oud-Heyendael’, aan het eind van de René Descartesdreef – oud en te klein was, gaf hij architect Charles M.F.H. Estourgie de opdracht een groot landhuis te ontwerpen. In november 1912 werd met de bouw begonnen.
Tegelijkertijd liet Jurgens het landgoed onder handen nemen. Rondom het in aanbouw zijnde huis werd een park in Engelse landschapsstijl aangelegd en aan de Sint Annastraat kwam een fraaie toegangspoort. In de bossen liet Jurgens duizenden rododendrons planten om de wildstand te verbeteren – jagen was namelijk een van zijn favoriete hobby’s.
In 1914 was het neorenaissancistische ‘Huize Heyendaal’ gereed. De architect bleek duidelijk geïnspireerd door de Hollandse renaissancestijl, waarvan de trapgevels aan voor- en achterzijde en de vele versieringen in natuursteen duidelijke kenmerken zijn. Het gebouw, dat ten opzichte van de tuin enigszins verhoogd ligt, is asymmetrisch van opzet en heeft aan de noordzijde een 30,5 meter hoge, achthoekige toren.
Het beeldhouwwerk aan de buitenzijde komt grotendeels van de hand van Egidius Everaerts. De hoofdingang aan de noordzijde – in de vorm van een Grieks tempelfront – en het grote balkon aan de zuidzijde zijn geheel uit natuursteen opgetrokken. De trapgevels worden bekroond door stenen arenden en in de friezen (onder de daklijst) zijn uitgehouwen vrouwenkoppen te zien, die de elf Nederlandse provincies voorstellen. Ook de hoofden van architect Estourgie, aannemer J.C. Kropman en eigenaar Jurgens zijn in natuursteen vereeuwigd. Her en der is nog meer fraai beeldhouwwerk te vinden.
Ook het interieur is bijzonder, al is er in de loop der tijd veel verdwenen. Het werd grotendeels ontworpen door de neef van Estourgie, kunstschilder A.H. Trautwein. Een aantal elementen is uit huizen elders in het land gehaald en soms al eeuwen oud.
Een groot glas-in-loodvenster in het trappenhuis toont Frans Jurgens met zijn vrouw en vier kinderen, omringd door figuren van bloemen en planten. Bijzonder zijn verder de schouw in de grote hal, de versierde plinten in het trappenhuis, verschillende stucplafonds, lambriseringen en schilderingen, waarvan enkele uit de 18de eeuw.
De vroegere eetzaal is in Lodewijk XIV-stijl uitgevoerd. Een aantal zogenaamde behangselschilderingen in dit vertrek is in 1736 door de Duitser Jurriaan Buttner vervaardigd en heeft vroeger waarschijnlijk in Amsterdamse herenhuizen gehangen. Andere schilderingen zijn van Trautwein zelf. De schilderingen op het plafond gingen verloren bij een binnenbrand in 1948* en werden daarna vervangen door nieuwe.
Huize Heyendaal bleef tot in 1949 in het bezit van de familie Jurgens. Toen werd het met een groot deel van het omliggende landgoed verkocht aan de Sint-Radboudstichting, die in 1923 de Rooms-Katholieke Universiteit had opgericht en van plan was de medische faculteit op Heyendaal te vestigen. En zo geschiedde het: vanaf 1951 zijn rondom het ‘kasteeltje van Jurgens’, zoals het huis nu ook wel bekend staat, vele universiteitsgebouwen verrezen, zodat van een landhuis geen sprake meer is. Het markante gebouw dient nu als kantoor en is misschien wel hét symbool van de Radboud Universiteit Nijmegen.
*andere bronnen vermelden: februari 1947
Met dank aan het KDC (katholiek documentatie centrum Nijmegen) en Marlies van den Ing.

Huis Heyendaal en Verpleeggebouw A
Een luchtfoto van een deel van het landgoed Heyendaal rond 1955. Linksboven het uit 1912-1914 daterende ‘kasteeltje Heyendaal’ van architect Charles Estourgie. Het grote kubusvormige gebouw daaronder is het Verpleeggebouw A, dat in 1954 werd voltooid en is ontworpen door J. van der Laan. Het vele groen is in de loop der jaren grotendeels verloren gegaan door uitbreidingen van het Sint-Radboudziekenhuis.

Schependomlaan 2017. Regenachtig weer.

Korte Bredestraat. Hees.

Petruskerk

 Marlies van den Ing, zij schreef het volgende verhaal over de firma Dobbelman(n), bekend van oa Castella. Nijmegen was eeuwenlang een stad waar zeep werd geproduceerd; in 1733 voor het eerst door de gebroeders Abraham en Jacob Mist, aan de Lange Brouwersstraat. Een van hun opvolgers plaatste hier in 1845 de eerste Nijmeegse stoommachine. Voor de fabricage van zeep is 'potas' nodig dat van tufsteen wordt gemaakt. Om de zeepproductie mogelijk te maken, wordt met toestemming van het toenmalig gemeentebestuur (magistraat) het tufstenen kasteel van Karel de Grote in 1796 gesloopt. Zo dan, weten we dat ook weer! In 1854 kocht de Duitse immigrant Johann Peter Dobbelmann het bedrijf dat toen zeepfabriek Het Anker heette, naar een oud scheepsanker in een gevel van het pand vlakbij de Waalkade, wellicht een vroegere scheepswerf. Het bedrijf zou 114 jaarin de familie blijven; tot eind jaren zestig zwaait een Dobbelmann de scepter in de fabriek en drie generaties brachten de onderneming tot grote bloei.  Nadat de fabriek in de benedenstad in 1895 door brand was verwoest, zette de familie het bedrijf voort in een voormalige margarinefabriek nabij de Graafseweg. Het personeelsbestand groeide fors: in 1854 telde de fabriek nog maar zeven werknemers, rond 1900 passeerde men de honderd en omstreeks 1960 had het bedrijf bijna 500 medewerkers. Leuk weetje: er waren veel verschillende functies binnen het bedrijf: de kwaliteit van de zeep werd b.v. bepaald door zogenaamde zeepproevers. Dobbelman leverde tal van zeepproducten, zoals toiletzeep, scheerzeep, babyzeep, waspoeder en tandpasta met merknamen als Biotex, Castella, Sunil en natuurlijk Dobbelman. Om deze producten in de markt te zetten werd de hulp ingeschakeld van gerenommeerde reclamemakers als De La Mar en werd er serieus werk gemaakt van de aankleding en marketing ervan. Voor het ontwerp van wikkels, etiketten en verpakkingen werd bijvoorbeeld inspiratie gezocht bij diverse kunststromingen, maar ook bij Hollywood-films. Bekend was ook het spaarsysteem: Castellakopjes sparen voor klinkende munt (volle kaart leverde 1 gulden op) of geschenken. Ik weet nog dat mijn moeder (met haar grote gezin en dus veel was) spaarde voor lakens en ander textiel, verzilverd roomstel e.d. Overigens werd de tweede N in de familienaam in 1934 om reclametechnische redenen uit de merknaam geschrapt.  Dobbelman verwierf nationale en zelfs internationale bekendheid. Een hele prestatie als je bedenkt dat het bedrijf zijn producten moest ontwikkelen en verkopen in een tijd waarin het met de hygiëne over het algemeen slecht was gesteld.  In de jaren zestig en tachtig van de vorige eeuw kampte het bedrijf met activisten die de fabriek vanwege milieuoverlast uit de woonwijk (Bottendaal) wilden weren. Er lagen soms enorme zeephopen op straat en bergen schuim puilden uit de riolering. Dobbelmann laat eens in de maand de auto's en ramen van de buurtbewoners wassen, maar dat woog niet op tegen de stankoverlast. Omwonenden eisten in 1968 een schadevergoeding. Sinds 1999 is de zeepfabriek verdwenen uit Nijmegen. Het bedrijf werd overgenomen door Sara Lee/DE (jawel, die van de koffie) en het wasmiddel wordt tegenwoordig door een Deens bedrijf gemaakt. Een deel van de  voormalige fabrieksgebouwen en het terrein werd omgevormd tot een groot, nieuw wooncomplex. De Biotex letters prijken nog op het hoogste gebouw (woontoren) aan de Graafseweg ter herinnering aan dit stukje Nijmeegse geschiedenis. Op de begraafplaats aan de Daalseweg liggen verschillende leden van de familie begraven. Daarover in een andere bijdrage meer.

Van Marlies van den Ing, schreef het volgende verhaal over de firma Dobbelman(n), bekend van oa Castella.
Nijmegen was eeuwenlang een stad waar zeep werd geproduceerd; in 1733 voor het eerst door de gebroeders Abraham en Jacob Mist, aan de Lange Brouwersstraat. Een van hun opvolgers plaatste hier in 1845 de eerste Nijmeegse stoommachine.
Voor de fabricage van zeep is ‘potas’ nodig dat van tufsteen wordt gemaakt. Om de zeepproductie mogelijk te maken, wordt met toestemming van het toenmalig gemeentebestuur (magistraat) het tufstenen kasteel van Karel de Grote in 1796 gesloopt. Zo dan, weten we dat ook weer!
In 1854 kocht de Duitse immigrant Johann Peter Dobbelmann het bedrijf dat toen zeepfabriek Het Anker heette, naar een oud scheepsanker in een gevel van het pand vlakbij de Waalkade, wellicht een vroegere scheepswerf. Het bedrijf zou 114 jaarin de familie blijven; tot eind jaren zestig zwaait een Dobbelmann de scepter in de fabriek en drie generaties brachten de onderneming tot grote bloei.
Nadat de fabriek in de benedenstad in 1895 door brand was verwoest, zette de familie het bedrijf voort in een voormalige margarinefabriek nabij de Graafseweg. Het personeelsbestand groeide fors: in 1854 telde de fabriek nog maar zeven werknemers, rond 1900 passeerde men de honderd en omstreeks 1960 had het bedrijf bijna 500 medewerkers. Leuk weetje: er waren veel verschillende functies binnen het bedrijf: de kwaliteit van de zeep werd b.v. bepaald door zogenaamde zeepproevers.
Dobbelman leverde tal van zeepproducten, zoals toiletzeep, scheerzeep, babyzeep, waspoeder en tandpasta met merknamen als Biotex, Castella, Sunil en natuurlijk Dobbelman. Om deze producten in de markt te zetten werd de hulp ingeschakeld van gerenommeerde reclamemakers als De La Mar en werd er serieus werk gemaakt van de aankleding en marketing ervan. Voor het ontwerp van wikkels, etiketten en verpakkingen werd bijvoorbeeld inspiratie gezocht bij diverse kunststromingen, maar ook bij Hollywood-films. Bekend was ook het spaarsysteem: Castellakopjes sparen voor klinkende munt (volle kaart leverde 1 gulden op) of geschenken. Ik weet nog dat mijn moeder (met haar grote gezin en dus veel was) spaarde voor lakens en ander textiel, verzilverd roomstel e.d. Overigens werd de tweede N in de familienaam in 1934 om reclametechnische redenen uit de merknaam geschrapt.
Dobbelman verwierf nationale en zelfs internationale bekendheid. Een hele prestatie als je bedenkt dat het bedrijf zijn producten moest ontwikkelen en verkopen in een tijd waarin het met de hygiëne over het algemeen slecht was gesteld.
In de jaren zestig en tachtig van de vorige eeuw kampte het bedrijf met activisten die de fabriek vanwege milieuoverlast uit de woonwijk (Bottendaal) wilden weren. Er lagen soms enorme zeephopen op straat en bergen schuim puilden uit de riolering. Dobbelmann laat eens in de maand de auto’s en ramen van de buurtbewoners wassen, maar dat woog niet op tegen de stankoverlast. Omwonenden eisten in 1968 een schadevergoeding. Sinds 1999 is de zeepfabriek verdwenen uit Nijmegen. Het bedrijf werd overgenomen door Sara Lee/DE (jawel, die van de koffie) en het wasmiddel wordt tegenwoordig door een Deens bedrijf gemaakt. Een deel van de voormalige fabrieksgebouwen en het terrein werd omgevormd tot een groot, nieuw wooncomplex. De Biotex letters prijken nog op het hoogste gebouw (woontoren) aan de Graafseweg ter herinnering aan dit stukje Nijmeegse geschiedenis.
Op de begraafplaats aan de Daalseweg liggen verschillende leden van de familie begraven. Daarover in een andere bijdrage meer.

Zwembad West. Planetenstraat. 1969. Foto FFF Ketel

Zwembad West. Planetenstraat. 1969. Foto FFF Ketel

Bredestraat.

Bredestraat.

Hoek Planetenstraat-Korte Bredestraat 1969. Foto FFF. Ketel

Hoek Planetenstraat-Korte Bredestraat 1969. Foto FFF. Ketel

Hoek Planetenstraat-Korte Bredestraat. 1969. Op item Stadswandelingen zien we dit huis weer terug.

Hoek Planetenstraat-Korte Bredestraat. 1969. Op item Stadswandelingen zien we dit huis weer terug.

1969. Foto genomen, vanaf grasveld, Korte Bredestraat-Bredestraat. Links de Laarhoek.

1969. Foto genomen, vanaf grasveld, Korte Bredestraat-Bredestraat. Links de Laarhoek.

kanunnikIMG_0716
En ook dit is behouden gebleven, de Kanunnikenhuisjes. (Stevenskerkhof)

En ook dit is behouden gebleven, de Kanunnikenhuisjes. (Stevenskerkhof)

IMG_0714
Mooi dat deze poort behouden kon blijven...

Mooi dat deze poort behouden kon blijven…

IMG_0580
Het boek. Prachtig.

Het boek. Prachtig.

Het (Vlaamsch) Arsenaal

Het (Vlaamsch) Arsenaal

neerbosch1Latijnse schoolkapel2
Een leuk boek.

Een leuk boek.

IMG_1195 (2)Wim van Woerkom. StevensTorentjes SpoorbrugOude WaagValkhofplein het wasValkhofplein het was1IMG_0638Restant BottelpoortLosserpoirtStukje Rondeel
Typemachine.....

Typemachine…..

pompstationPoortwachtershuisPoortwachtershuis2School HazekampsewegSloop Anthoniuspoort nietStratemakerstorenKinderdorp NeerboschVerplaatsen Poort NumagaNormandie2NormandieNapoleonWaaggebouwWaagToebelastStevens1Stevensstadsboerderij
Reclame

Reclame

PriemstrMarktLindenholt2
Voorstadslaan, opgraving.

Voorstadslaan, opgraving.

raadsel Goedhartoud Heijendaalonder onsNeerboschmiddeleeuwse stad dichter bij Waallindenholtlezing bombardment1lezing bombardementkapel4kapel1
Een kroniek van Cees Adema, uit het Nijmeegs Dagblad.

Een kroniek van Cees Adema, uit het Nijmeegs Dagblad.

Kanunniken2kanunnikenkanunnik1Sonnaville HeesSlotje Neerboschredt AnthoniuspoortPoort hersteldOudste fotokijk op NijmegenNijmegen vanuit het WestenLindenhoutmuseum
Kinderdorp Neerbosch.

Kinderdorp Neerbosch.

trolleynet valttram12tram1
Kroniek van Cees Adema (Nijmeegs Dagblad)

Kroniek van Cees Adema (Nijmeegs Dagblad)

Jean Mourot 1803-1847 Grote Markt 1840, Coll CommanderieTuin Rooyestein Neerbosch Huys en Tuyn 1667IMG_1540IMG_1507IMG_1499IMG_1494IMG_1489IMG_1488
Een oud, vijftigerjaren wijkorgaan. Met voor mij zeer interessante advertenties.

Een oud, vijftigerjaren wijkorgaan. Met voor mij zeer interessante advertenties.

IMG_1485IMG_1484IMG_1483
Twee legendarische broers. Fietsenhandel en smid.

Twee legendarische broers. Fietsenhandel en smid.

Nu Schependomlaan. Ik kan mij deze "handel"nog herinneren. Bracht kolen en later petroleum.

Nu Schependomlaan. Ik kan mij deze “handel”nog herinneren. Bracht kolen en later petroleum.

Omhulsel van een boek. Uit collectie Hammes.

Omhulsel van een boek. Uit collectie Hammes.

IMG_1427IMG_1419(2)
Met de uitvinding van Nijmegenaar van Heuck. De Gierpont. De boot "gierde" middels een kabel die verankerd zat in het midden aan de bodem van de Waal, en voer dank zij de stroming op en neer.

Met de uitvinding van Nijmegenaar van Heuck. De Gierpont. De boot “gierde” middels een kabel die verankerd zat in het midden aan de bodem van de Waal, en voer dank zij de stroming op en neer.

IMG_1417(2)IMG_1413IMG_1409
Waalkade, met de Veerpoort. Gierpont...

Waalkade, met de Veerpoort. Gierpont…

IMG_1406IMG_1401IMG_1400
In de tijd van de veehandel, achter Terminus.

In de tijd van de veehandel, achter Terminus.

IMG_1398IMG_1394IMG_1386(2)IMG_1383IMG_1379IMG_1382
Zie foto en tekst hieronder. Publiek kijkt toe. Waalkade.

Zie foto en tekst hieronder. Publiek kijkt toe. Waalkade.

Met bijgeschreven tekst Charles Hammes.

Met bijgeschreven tekst Charles Hammes.

IMG_1356IMG_1306IMG_1335IMG_1323
Wie kent deze dumpwinkel niet?, een hype in de eind jaren 60. De "pukkel".

Wie kent deze dumpwinkel niet?, een hype in de eind jaren 60. De “pukkel”.

Oude reclame.

Oude reclame.

IMG_1301IMG_1232IMG_0534
Schrijver van een boekwerk. Over Nimwegen en Nimwegenuiren.....

Schrijver van een boekwerk. Over Nimwegen en Nimwegenuiren…..

Knipsel over de boot van Tonissen. (zij woonden in de beginjaren 70 in de Ananasstraat te Hees.

Knipsel over de boot van Tonissen. (zij woonden in de beginjaren 70 in de Ananasstraat te Hees.

En het hek is weer terecht.

En het hek is weer terecht.

houweel
Hille

Hille

heyendaal mag gesloopthek heyendaal2
"verdwenen" hek van Heyendaal

“verdwenen” hek van Heyendaal

IMG_1231
Anna-Rowa of Amarowa? Naar Anne Marie Robert Wagner. (Wagner was de naam van moeder Hammes.

Anna-Rowa of Amarowa? Naar Anne Marie Robert Wagner. (Wagner was de naam van moeder Hammes.

Over het boek van broeder Raeven, Hammes klom in de pen, omdat de feiten gewoon niet klopten.

Over het boek van broeder Raeven, Hammes klom in de pen, omdat de feiten gewoon niet klopten.

Uit privé album Hammes.

Uit privé album Hammes.

IMG_1075IMG_1072 (2)
Hezelpoort

Hezelpoort

Uit het privé fotoboek van Hammes. Burchtstraat

Uit het privé fotoboek van Hammes. Burchtstraat

Haardplaat Belvedère.

Haardplaat Belvedère.

Grote Straatgraftuin vol verrassingen
Gevel Kanunnikenhuisje

Gevel Kanunnikenhuisje

gevel kanunnikgered de poortGerard Empereur
ook hier schreef Hammes er wat bij. Schilder Peter Post

ook hier schreef Hammes er wat bij. Schilder Peter Post

Exit

Exit

Trambrug Beek

Trambrug Beek

ook dit bewaarde Hammes

ook dit bewaarde Hammes

foto Harm Straatjof.

foto Harm Straatjof.

De Telegraaf, 1976

De Telegraaf, 1976

Burchtstraat het was
Pieter Francis Peters sr

Pieter Francis Peters sr

bijzonder stukje NijmegenBesiendershuisBenuurde veste
Ouder krantenknipsel

Ouder krantenknipsel

Cees Adema

Cees Adema

knipsel Kronenburgerpark

knipsel Kronenburgerpark

De schrijver Cees Adema.  Nijmeegs Dagblad

De schrijver Cees Adema. Nijmeegs Dagblad

Een oude wijkkrant uit Hees.

Een oude wijkkrant uit Hees.

Grotestraat

Grotestraat

Uitnodiging. Begin jaren 70.

Uitnodiging. Begin jaren 70.

LauwerierNormandie1Stadsmuurouders Marx 2Embleem
Overlijdensbericht Charles Hammes.

Overlijdensbericht Charles Hammes.

pompstationPoort hersteldPoortwachtershuisRestant Bottelpoort
Ter presentatie restaureren Kanunnikenhuisjes. Een etentje. Mijn vader de wethouder FFF Ketel was daar bij. Johan Eilander en Jan van Teeffelen ook. "Toevallig" dat mijn vader een pen bij zich had.

Ter presentatie restaureren Kanunnikenhuisjes. Een etentje. Mijn vader de wethouder FFF Ketel was daar bij. Johan Eilander en Jan van Teeffelen ook. “Toevallig” dat mijn vader een pen bij zich had.

IMG_1117Burchtpoort
4 ingekleurde prenten uit de Arkstee. De eerste druk.

4 ingekleurde prenten uit de Arkstee. De eerste druk.

Een zekere foto van Charles Hammes. Bredestraat.

Een zekere foto van Charles Hammes. Bredestraat.

IMG_1029 (Edited) (5)IMG_1028 (Edited) (5)IMG_1040 (Edited) (3)IMG_1140 (2)
Christiaan Hammes. Foto zelf ontwikkeld van 6x6mm film. Opname ws Drenthe.

Christiaan Hammes. Foto zelf ontwikkeld van 6x6mm film. Opname ws Drenthe.

Arkstee

Arkstee

IMG_1243 (Edited)

Arkstee

Arkstee

De werkplek is niet opgeruimd. Het ordenen en archiveren is nog lang niet klaar.

De werkplek is niet opgeruimd. Het ordenen en archiveren is nog lang niet klaar.

IMG_1245

IMG_1244

De werkplek is niet opgeruimd. Het ordenen en archiveren is nog lang niet klaar.

De werkplek is niet opgeruimd. Het ordenen en archiveren is nog lang niet klaar.

augustus 2016. Assen. Boekenmannetje.

augustus 2016. Assen. Boekenmannetje.

Een legende?. Groenestraat.

Een legende?. Groenestraat.

IMG_2091IMG_2089
De arts, Jan de Blecourt, vriend van Christiaan Hammes, zittend op de Stenen Bank. (bron Ran).

De arts, Jan de Blecourt, vriend van Christiaan Hammes, zittend op de Stenen Bank. (bron Ran).

Bredestraat, na een hoosbui. jaren 50. foto Charles Hammes.

Bredestraat, na een hoosbui. jaren 50. foto Charles Hammes.

Bredestraat. Na een hoosbui. Voor de Laarhoek. Foto Charles Hammes.

Bredestraat. Na een hoosbui. Voor de Laarhoek. Foto Charles Hammes.

Blindganger. Met tekst Charles Hammes. Laarsendam.

Blindganger. Met tekst Charles Hammes. Laarsendam.

Deze fraaie foto is van Frank Jongejan. Doorgaans leen ik geen foto,s. Maar deze is gewoon te mooi om dat niet te doen. Korte Bredestraat, richting Stenen Bank.

Deze fraaie foto is van Frank Jongejan. Doorgaans leen ik geen foto,s. Maar deze is gewoon te mooi om dat niet te doen. Korte Bredestraat, richting Stenen Bank.

Lange Hezelstraat, uit verzameling Hammes. formaat 30 x 20. Op hard karton.

Lange Hezelstraat, uit verzameling Hammes. formaat 30 x 20. Op hard karton.

Collectie Ketel.©Copyright. Alle rechten voorbehouden. Tenzij anders vermeld. Hees. Foto C. Hammes

Collectie Ketel.©Copyright. Alle rechten voorbehouden. Tenzij anders vermeld.Petruskerk te Hees. Beschadigd. Foto. Charles Hammes.Foto Hammes, ca 1910, Dorpsplein, mogelijk voor de Petruskerk, toen Dorpstraat. Collectie Ketel.©Copyright. Alle rechten voorbehouden. Tenzij anders vermeld.

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2019 Hammes Hees Nijmegen

Thema door Anders Norén